H συμβουλη του Αϊνσταϊν για τη σωστη αναπτυξη των παιδιων

imagesMια νεαρη μητερα ρωτησε τον Αϊνσταϊν τι θα μπορουσε να κανει για να προετοιμασει καλυτερα το πενταχρονο παιδι της για το σχολειο και τη ζωη.

H συμβουλη του Αϊνσταϊν για τη σωστη αναπτυξη των παιδιων

Ηρεμος και χαμογελαστος, ο μεγαλος φυσικος της απαντησε: «Να του λετε παραμυθια». «Καλα τα παραμυθια, αλλα τι αλλο;» απορησε η νεα μητερα. «Πολλα παραμυθια», επεμεινε ο ανθρωπος που σφραγισε τη συγχρονη επιστημη.

Και οταν η μητερα ρωτησε τριτη φορα, καπως δυσπιστα: «Καλα, ενταξει, αλλα και τι αλλο;», ο Αϊνσταϊν ειπε πως «δε χρειαζεται τιποτα περισσοτερο. Μοναχα κι αλλα παραμυθια. Παρα πολλα παραμυθια».

Δεν εχουν ομως πειστει ολοι οτι τα παραμυθια ειναι τοσο σημαντικα για τα παιδια. Ερευνα που εγινε σε γονεις στη Βρετανια αναφερει οτι το 25% δε διαβαζουν παραμυθια σε παιδια κατω των 5 ετων, ειτε επειδη θεωρουν οτι ειναι πολυ τρομακτικα, ειτε επειδη δε συμφωνουν με το προτυπο ζωης που δινουν στα παιδια (τι προτυπο δινει η Ωραια Κοιμωμενη που περιμενει τον ωραιο πριγκιπα να τη φιλησει για να ξυπνησει;).

Κανει τοσο λαθος ο Αϊνσταϊν λοιπον; Μαλλον οχι. Ας δουμε γιατι τα παραμυθια ειναι πολυτιμη πνευματικη «τροφη» για τα παιδια προσχολικης ηλικιας, ακομη και τα πιο τρομακτικα:

Τα παραμυθια δειχνουν στα παιδια πως να λυνουν προβληματα: Μικροι και μεγαλοι μαθαινουν απο τους πρωταγωνιστες μιας ιστοριας. Οπως συμβαινει με μια διδακτικη θεατρικη παρασταση η ενα καλο βιβλιο, ετσι ακριβως τα παιδια διδασκονται απο ενα κλασικο παραμυθι. Αυτες οι ιστοριες που συμβαινουν «μια φορα κι εναν καιρο», βοηθουν τα παιδια να αναπτυξουν την κριτικη τους σκεψη. Να ξεχωριζουν το καλο απο το κακο και να δουν οτι με τη φαντασια, το θαρρος και την υπομονη λυνονται τα προβληματα. Οπως ακριβως εγινε και με την «Ωραια Κοιμωμενη».

Τα παιδια νικουν το φοβο: «Τα παραμυθια δε λενε στα παιδια οτι υπαρχουν δρακοι. Τα παιδια ηδη γνωριζουν οτι δεν υπαρχουν δρακοι. Τα παραμυθια λενε στα παιδια οτι οι δρακοι μπορουν να ηττηθουν», ειχε πει ο Βρετανος συγγραφεας G.K. Chesterton. Ο διασημος συγγραφεας και παιδοψυχολογος, Bruno Bettelheim, πιστευε οτι τα παραμυθια ειναι σημαντικα για την αναπτυξη των παιδιων, επειδη οι βασικοι χαρακτηρες–που ειναι και οι ιδιοι παιδια πολλες φορες–επιδεικνυουν θαρρος και νικουν σε εναν κοσμο γιγαντων και εχθρικων ενηλικων.

Τα παραμυθια προετοιμαζουν τα παιδια για τις δυσκολιες της ζωης: Μεσα απο τα παραμυθια, τα παιδια συναντουν προκλησεις με τις οποιες παλευουν και οι ενηλικες: την προδοσια, τις ιντριγκες, τους τσακωμους και τη ζηλια. Ειναι οι ασχημες πλευρες της ζωης, που δε λειπουν απο τους παραδοσιακους μυθους και τα παραμυθια. «Τα παραμυθια επεξεργαζονται τοσες πολλες φοβιες, οχι μονο προσωπικες, αλλα ολης της κοινωνιας, αλλα το κανουν με εναν τροπο ασφαλη, γιατι ολα αυτα συμβαινουν…μια φορα κι εναν καιρο», εξηγει η Μαρια Ταταρ, καθηγητρια στο Harvard College.

Δινουν ευκαιρια για διαλογο: Τετοιες ιστοριες «ελεγχομενου φοβου» δινουν μια θαυμασια ευκαιρια στους γονεις να συζητησουν με τα παιδια τους τις πιο βαθιες τους ανησυχιες και ανασφαλειες απο τον πραγματικο κοσμο. Οι φανταστικοι χαρακτηρες συνεισφερουν θετικα στο διαλογο. Δεν μπορει να γινει το ιδιο με μια ταινια, ουτε καν με το θεατρο.

Τα παραμυθια μιλουν μια παγκοσμια γλωσσα: «Γνωριζουμε τα παραμυθια ως παιδια, ειτε μεσω της αφηγησης, ειτε ακομη και μεσω της παντομιμας. Ζουμε με αυτα, αναπνεουμε με αυτα, ξερουμε το τελος τους», γραφει ο Neil Gaiman. Ορισμενα παραμυθια, οπως η Σταχτοπουτα, υπαρχουν σε πολλες κουλτουρες, αν και με μικρες διαφορετικες πινελιες σε καθε χωρα. Ολες οι διαφορετικες εκδοχες ομως, μοιραζονται κατι κοινο: μια σαγηνευτικη ιστορια για την αναγκη να νικησει το καλο.

Τα παραμυθια διδασκουν στα παιδια τα βασικα στοιχεια ενος διηγηματος, μιας ιστοριας: Τους διδασκουν τη διαφορα αναμεσα στη φαντασια και την πραγματικοτητα. Οτι οι ιστοριες μπορει να εξελισσονται σε αλλο περιβαλλον, σε αλλη χωρα και σε αλλο χρονο. Οτι οι πρωταγωνιστες εχουν διαφορετικα γνωρισματα και διαφορετικους χαρακτηρες. Εαν το παιδι κατανοησει αυτες τις διαφορες απο πολυ μικρη ηλικια, τοτε ενισχυεται η ικανοτητα του να κατανοει τη σχεση αιτιας-αποτελεσματος και να προβλεπει το επομενο βημα.

Τα παραμυθια αναπτυσσουν την παιδικη φαντασια: «Οταν εξεταζω τον εαυτο μου και τον τροπο σκεψης μου, ερχομαι στο συμπερασμα οτι το χαρισμα της φαντασιας σημαινει περισσοτερα για εμενα απο οποιοδηποτε ταλεντο για αφηρημενη, θετικη σκεψη. Το να ονειρευεσαι για ολα τα σπουδαια πραγματα που μπορεις να καταφερεις, ειναι το κλειδι για μια ζωη γεματη με θετικοτητα. Αφησε τη φαντασια σου να καλπασει ελευθερη και δημιουργησε εναν κοσμο στον οποιο θα ηθελες να εισαι μεσα», ειχε πει ο Αλμπερτ Αϊνσταϊν.

Τα παραμυθια προσφερουν ηθικα διδαγματα:Τα παραμυθια θετουν το ηθικο προβλημα της συνυπαρξης του καλου και του κακου (που συμβολιζουν συνηθως οι δρακοι, οι γιγαντες και οι μαγισσες). Συνηθως το καλο υπερισχυει και ο κακος χανει. Μεσω της ταυτισης με τον ηρωα, το παιδι παιρνει το ηθικο διδαγμα.

Recommended For You