Το προφανες δεν ειναι παντοτε η καταλληλη αντιδραση – Χορχε Μπουκαϊ

Επισκεπτεται καποιος εναν σοφο και του λεει: “Θελω να μου διδαξεις τη σοφια σου, θελω να γινω σοφος. Θελω καθε στιγμη να μπορω να παιρνω τη σωστη αποφαση. Τι πρεπει να κανω για να ξερω ποια ειναι η καταλληλη αντιδραση σε καθε κατασταση;”
Τοτε, του λεει ο σοφος:
“Αντι να σου απαντησω σ’ αυτο που ρωτας, θα σου κανω μια ερωτηση: Βγαινουν απο μια καμιναδα δυο αντρες. Το προσωπο του ενος ειναι μουντζουρωμενο, του αλλου το προσωπο ειναι καθαρο. Ποιος απο τους δυο θα παει να πλυνει το προσωπο του;”
“Ε, καλα, ειναι ολοφανερο” λεει ο αντρας, “θα παει να πλυθει εκεινος που το προσωπο του ειναι βρωμικο”.
Και ο σοφος απανταει:
“Το προφανες δεν ειναι παντοτε η καταλληλη αντιδραση. Πηγαινε και ξανασκεψου το.”
Φευγει ο αντρας, συλλογιζεται επι δεκαπεντε μερες κι επιστρεφει ικανοποιημενος για να πει στον σοφο:
“Τι ανοητος που ημουν! Τωρα καταλαβα: θα παει να πλυθει αυτος που το προσωπο του ειναι καθαρο. Γιατι αυτος που εχει καθαρο προσωπο βλεπει οτι το προσωπο του αλλου ειναι βρωμικο, οποτε σκεφτεται οτι και το δικο του θα ειναι βρωμικο. Γι’ αυτο θα παει να το πλυνει. Αντιθετα, αυτος που εχει βρωμικο προσωπο, βλεπει οτι το προσωπο του αλλου ειναι καθαρο και θεωρει πως και το δικο του πρεπει να ειναι καθαρο. Γι’ αυτο δεν θα παει να πλυθει.”
“Πολυ ωραια” σχολιαζει ο σοφος, “ωστοσο, η εξυπναδα και η λογικη δεν μπορουν παντοτε να σου δωσουν μια συνετη απαντηση σχετικα με καποια κατασταση. Πηγαινε και ξανασκεψου το.”
Φευγει ο αντρας και πηγαινει στο σπιτι του για να σκεφτει. Αφου περνουν αλλες δεκαπεντες μερες, επιστρεφει και λεει στον σοφο:
“Τωρα ξερω! Και οι δυο θα πλυνουν τα προσωπα τους.Αυτος που εχει καθαρο προσωπο, βλεποντας οτι το προσωπο του αλλου ειναι βρωμικο, νομιζει οτι και το δικο του ειναι βρωμικο και γι’ αυτο παει να πλυθει. Απο την αλλη, αυτος που εχει βρωμικο προσωπο, βλεποντας τον αλλο να πλενει το προσωπο του θα σκεφτει οτι και το δικο του το προσωπο ειναι βρωμικο, οποτε θα παει κι αυτος να πλυθει”
Ο σοφος κανει μια παυση και μετα προσθετει:
“Η αναλογια και η αντιστοιχια δεν σε βοηθανε παντοτε να φτασεις στην σωστη απαντηση”
“Δεν καταλαβαινω” λεει ο αντρας.
Ο σοφος τον κοιταζει καλοσυνατα και του λεει:
“Πως γινεται να κατεβουν δυο αντρες απο την καμιναδα και ο ενας να βγει με βρωμικο προσωπο ενω ο αλλος με το προσωπο καθαρο;”Τις περισσοτερες φορες, για να βρεις τη σωστη απαντηση το μονο που χρειαζεται ειναι κοινη λογικη. Ειναι η κοινη λογικη που, χωρις αμφιβολια, μας φωναζει απο το εσωτερικο μας εγω που ειναι πιο σοφο: “χρησιμοποιησε ο,τι εχεις για να ενισχυσεις τη δυνατοτητα σου να φτασεις εκει που θελεις!”
Ολα αυτα που εχουμε στη διαθεση μας, ονομαζονται βοηθηματα.
΄Οπως η ροη ενος ποταμου ακολουθει την κοιτη πανω στην οποια κυλαει το ποταμι, ετσι η πορεια μιας ζωης ειναι ο δρομος απ΄οπου περναει αυτη η ζωη . Απο αυτην την αποψη, καθε μεσο που σου επιτρεπει να ξαναπαρεις τον δρομο, να ανακτησεις την πορεια σου, να ξαναβρεις το μονοπατι η να βρεις νεες διεξοδους μπροστα στις καταστασεις που εχεις να αντιμετωπισεις, ειναι βοηθημα.
Στη ζωη μας συνανταμε εμποδια που δυσκολευουν την πορεια μας. Αν θελει κανεις να προχωρησει, πρεπει να καθαρισει τον δρομο για να συνεχισει η να βρει αλλον δρομο ν’ ακολουθησει. Ειναι ενδιαφερον οτι ο ορος “recurso” (βοηθημα, μεσο επιτευξης σκοπου), συνδεεται ετυμολογικα με το ρημα “recurrir” (καταφευγω), ενας συσχετισμος που, στην πραγματικοτητα, πολλοι δεν θα τον εκαναν ευκολα.
Το βοηθημα ειναι ενα εσωτερικο η εξωτερικο στοιχειο στο οποιο καταφευγουμε. Πρεπει να ανασυρεις απο την παρακαταθηκη σου το εργαλειο που εχεις φυλαγμενο για να πετυχεις ενα συγκεκριμενο στοχο, που μπορει να ειναι να απολαυσεις κατι, να βρεις τη λυση σε μια δυσκολια, να ξεπερασεις ενα εμποδιο, να αντιμετωπισεις μια κατασταση, να λυσεις ενα προβλημα.
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ – JORGE BUCAY..~ΧΑΡΑ

Recommended For You