Σοφια Βεμπο η ιστορια μιας μεγαλης Κυριας

imagesΗ Σοφια Μπεμπου, οπως ηταν το πραγματικο της ονομα, γεννηθηκε στις 10 Φεβρουαριου του 1910 στην Καλλιπολη της Ανατολικης Θρακης. Μετα τη Μικρασιατικη καταστροφη, η οικογενεια της εγκατασταθηκε στην Τσαριτσανη του νομου Λαρισας και κατοπιν στο Βολο, οπου οι γονεις της εργαστηκαν ως καπνεργατες.

Ξεκινησε την καλλιτεχνικη της πορεια τυχαια το 1930, τραγουδωντας σ’ ενα ζαχαροπλαστειο της Θεσσαλονικης για να συνεισφερει οικονομικα στο σπιτι της. Τρια χρονια αργοτερα κατεβηκε στην Αθηνα, οπου προσεληφθη απο τον θεατρικο επιχειρηματια Φωτη Σαμαρτζη στο «Κεντρικον», προκειμενου να συμμετασχει στην επιθεωρηση «Παπαγαλος 1933». Την ιδια περιοδο υπεγραψε και το πρωτο της συμβολαιο στη δισκογραφικη εταιρια Columbia, ερμηνευοντας ερωτικα τραγουδια της εποχης και λογω της ιδιαιτερης μπασας φωνης της η καταξιωση δεν αργησε να ερθει.

Με την κηρυξη του πολεμου το 1940 ανελαβε την εμψυχωση των ελληνων στρατιωτων στο μετωπο με πατριωτικα και σατυρικα τραγουδια, ενω πρωταγωνιστησε σε επιθεωρησεις που προσαρμοζαν το θεμα τους στην πολεμικη επικαιροτητα. Οταν τα ναζιστικα στρατευματα εισηλθαν στην Αθηνα φυγαδευτηκε στη Μεση Ανατολη, οπου συνεχιζε να τραγουδα για τα εκει ελληνικα και συμμαχικα στρατευματα. Εγινε συμβολο του εθνους, ταυτισε το ονομα της με το αλβανικο επος και χαρακτηριστηκε «Τραγουδιστρια της Νικης».

Το 1949 απεκτησε δικη της θεατρικη στεγη στο Μεταξουργειο. Σε μια εποχη που θεατρα εκλειναν και μετατρεπονταν σε κινηματογραφους, η Βεμπο επανεφερε την επιθεωρηση, ανεβαζοντας εργα που διατηρησαν ζωντανη την παραδοση της λαϊκης σατιρας και καθιερωσαν τους μεγαλους κωμικους μας. Ταυτοχρονα, εβαλε τα θεμελια μιας καινουριας εποχης για το ελληνικο τραγουδι, λανσαροντας το «αρχοντορεμπετικο».

Ολα αυτα τα χρονια, η Σοφια Βεμπο διατηρουσε δεσμο με τον συγγραφεα και στιχουργο Μιμη Τραϊφορο, με τον οποιο παντρευτηκε τελικα το 1957.

Το 1959 πρωταγωνιστει στην κινηματογραφικη ταινια «Στουρναρα 288», οπου υποδυεται μια διασημη τραγουδιστρια που ξεχαστηκε απο τους θαυμαστες της κι εργαζοταν ως καθηγητρια πιανου. Ειχε προηγηθει η συμμετοχη της το 1955 στην κλασσικη «Στελλα» και το 1938 στην «Προσφυγοπουλα», οπου ειχε κανει και το ντεμπουτο της στη μεγαλη οθονη.

Στα μεσα της δεκαετιας του ’60 αρχισε να αραιωνει τις θεατρικες εμφανισεις της και στις αρχες της επομενης δεκαετιας αποσυρθηκε οριστικα. Την περιοδο 1967-1974 συμμετειχε στον αντιδικτατορικο αγωνα. Τη βραδια του «Πολυτεχνειου» ανοιξε το σπιτι της κι εκρυψε φοιτητες, τους οποιους αρνηθηκε να παραδωσει οταν η ασφαλεια χτυπησε την πορτα της.

Πεθανε στις 11 Μαρτιου του 1978 και η κηδεια της μετατρεπεται σ’ ενα πανδημο συλλαλητηριο.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr

Recommended For You