Ποιες αποδειξεις πιστοποιουν οτι υπηρξε πραγματι παγγηινος κατακλυσμος;

Η σαρωτικη καταστροφη ανθρωπων και ζωων απο ολοσχερη πλημμυρα στις ημερες του Νωε, το 2370 Π.Κ.Χ. Αυτη η μεγαλυτερη νεροποντη σε ολη την ανθρωπινη ιστορια επηλθε απο τον Ιεχωβα επειδη οι πονηροι ανθρωποι ειχαν γεμισει τη γη με βια. Η επιβιωση του δικαιου Νωε και της οικογενειας του—οχτω ψυχων συνολικα—καθως και επιλεγμενων ζωων εγινε μεσω μιας τεραστιας κιβωτου.—Γε 6:9–9:19· 1Πε 3:20·

images

Εκταση του Κατακλυσμου.

Η ιδια η λεξη κατακλυσμος του πρωτοτυπου ελληνικου κειμενου της Γραφης (Λου 17:27) δειχνει οτι δεν επροκειτο για συντομη τοπικη πλημμυρα η μπορα. Οι τοπικες πλημμυρες ερχονται και παρερχονται μεσα σε λιγες ημερες, ενω αυτη διηρκεσε πανω απο εναν χρονο, το μεγαλυτερο μερος του οποιου χρειαστηκε για να υποχωρησουν τα νερα. Ποσο παραλογο θα ηταν να πιστευουμε οτι ο Νωε κατασκευαζε ισως επι 50 η 60 χρονια ενα τεραστιο σκαφος περιπου 40.000 κ. μ. για να επιβιωσει η οικογενεια του και μερικα ζωα απλως και μονο απο μια τοπικη πλημμυρα! Αν επηρεαστηκε μονο μια συγκριτικα μικρη περιοχη, γιατι θα επρεπε να φερει μεσα στην κιβωτο αντιπροσωπευτικα δειγματα απο «καθε ζωντανο πλασμα καθε ειδους σαρκας» για να “διατηρησει στη ζωη απογονους στην επιφανεια ολοκληρης της γης”; (Γε 6:19· 7:3) Οπωσδηποτε επροκειτο για παγγηινο κατακλυσμο, ομοιος του οποιου δεν συνεβη ποτε ουτε πριν ουτε μετα. «Τα νερα πλημμυρισαν τη γη τοσο πολυ ωστε καλυφτηκαν ολα τα ψηλα βουνα, τα οποια ηταν κατω απο ολοκληρο τον ουρανο.

Μεχρι δεκαπεντε πηχεις [περ. 6,5 μ.] τα νερα ξεπερασαν τα βουνα, και τα βουνα καλυφτηκαν». (Γε 7:19, 20) «Το τελος καθε σαρκας ηρθε ενωπιον μου», ειπε ο Ιεχωβα, γι’ αυτο «θα εξαλειψω καθετι που υπαρχει, το οποιο εκανα, απο την επιφανεια της γης». Και ετσι ακριβως εγινε. «Καθετι στο οποιο η πνοη της δυναμης της ζωης ηταν ενεργος στα ρουθουνια του, δηλαδη ο,τι υπηρχε στην ξηρα, πεθανε . . . μονο ο Νωε και εκεινοι που ηταν μαζι του στην κιβωτο απεμεναν ζωντανοι».—Γε 6:13· 7:4, 22, 23.

Χρονολογηση του Κατακλυσμου.

Ο Κατακλυσμος δεν ηρθε ξαφνικα και απροειδοποιητα. Χρειαστηκαν χρονια για να κατασκευαστει η κιβωτος, ενω παραλληλα ο Νωε, ο “κηρυκας δικαιοσυνης”, προειδοποιουσε εκεινη την πονηρη γενια. (2Πε 2:5) Τελικα τα χρονικα ορια εξαντληθηκαν «το εξακοσιοστο ετος της ζωης του Νωε, το δευτερο μηνα, τη δεκατη εβδομη ημερα του μηνα». Τα «αρσενικα και θηλυκα απο καθε ειδους σαρκα» ειχαν φερθει στην κιβωτο μαζι με την οικογενεια του Νωε, καθως και επαρκης ποσοτητα τροφης για ολους, και «επειτα απο αυτο, ο Ιεχωβα εκλεισε την πορτα». Κατοπιν «οι πυλες των υδατων των ουρανων ανοιχτηκαν». (Γε 7:11, 16) Τοτε αρχισε να πεφτει ασταματητα καταρρακτωδης νεροποντη που κρατησε «σαραντα ημερες και σαραντα νυχτες», ενω «τα νερα συνεχισαν να πλημμυριζουν τη γη» εκατον πενηντα ημερες. (Γε 7:4, 12, 24) Πεντε μηνες αφοτου αρχισε η νεροποντη, η κιβωτος «καθησε στα βουνα του Αραρατ». (Γε 8:4) Επειτα απο σχεδον δυομισι μηνες «φανηκαν οι κορυφες των βουνων» (Γε 8:5), και αφου περασαν αλλοι τρεις μηνες ο Νωε αφαιρεσε το καλυμμα της κιβωτου και ειδε οτι η γη ειχε ουσιαστικα στραγγισει (Γε 8:13), ενω σχεδον δυο μηνες αργοτερα ανοιχτηκε η πορτα και οι επιζωντες πατησαν ξανα σε στεγνο εδαφος.—Γε 8:14-18.

Ο Νωε και η οικογενεια του μπηκαν στην κιβωτο το 600ο ετος της ζωης του Νωε, το 2ο μηνα (Οκτωβριος-Νοεμβριος), τη 17η ημερα. (Γε 7:11) Τη 17η ημερα του 2ου μηνα του 601ου ετους συμπληρωθηκε ενας χρονος (αποτελουμενος απο 360 ημερες). Δεκα ημερες αργοτερα ηταν η 27η ημερα του 2ου μηνα, οποτε βγηκαν εξω. Συνολικα, λοιπον, εμειναν στην κιβωτο 370 ημερες, η αλλιως μερη 371 ξεχωριστων ημερων. (Γε 8:13, 14) Στο ημερολογιο που κρατουσε ο Νωε, φαινεται οτι χρησιμοποιησε μηνες των 30 ημερων, οποτε 12 τετοιοι μηνες ισοδυναμουν με 360 ημερες. Με τον τροπο αυτον απεφυγε ολα τα πολυπλοκα κλασματα που θα προεκυπταν αν χρησιμοποιουσε αυστηρα σεληνιακους μηνες, οι οποιοι διαρκουσαν λιγο παραπανω απο 29 1⁄2 ημερες. Η χρηση τετοιων υπολογισμων στην αφηγηση καταδεικνυεται απο το οτι μια πενταμηνη περιοδος αποτελουνταν απο 150 ημερες.—Γε 7:11, 24· 8:3, 4.

Τα Νερα του Κατακλυσμου.

Εχει λεχθει οτι, αν ολη η υγρασια της ατμοσφαιρας απελευθερωνοταν ξαφνικα με τη μορφη βροχης, το υψος των νερων δεν θα ξεπερνουσε ουτε τα 5 εκ. αν απλωνοταν σε ολη την επιφανεια της γης. Απο ποια πηγη, λοιπον, προηλθε αυτος ο τεραστιος κατακλυσμος των ημερων του Νωε; Συμφωνα με την αφηγηση της Γενεσης, ο Θεος ειπε στον Νωε: «Εγω [ο Ιεχωβα] φερνω τον κατακλυσμο [η αλλιως «ουρανιο ωκεανο»· εβρ., μαμπουλ] των νερων πανω στη γη». (Γε 6:17, υποσ.) Περιγραφοντας τι συνεβη, το επομενο κεφαλαιο λεει: «Ολες οι πηγες των απεραντων υδατινων βαθων σκιστηκαν και οι πυλες των υδατων των ουρανων ανοιχτηκαν». (Γε 7:11) Τοσο ολοκληρωτικος ηταν ο Κατακλυσμος ωστε «καλυφτηκαν ολα τα ψηλα βουνα, τα οποια ηταν κατω απο ολοκληρο τον ουρανο».—Γε 7:19.

Απο που προηλθε αυτος ο «ουρανιος ωκεανος»;

Η αφηγηση της Γενεσης περι δημιουργιας λεει οτι τη δευτερη «ημερα» ο Ιεχωβα εκανε ενα εκπετασμα γυρω απο τη γη, και αυτο το εκπετασμα (που ονομαστηκε “Ουρανος”) αποτελεσε χωρισμα αναμεσα στα νερα κατω απο αυτο, δηλαδη τους ωκεανους, και στα νερα πανω απο αυτο. (Γε 1:6-8) Τα νερα που αιωρουνταν πανω απο το εκπετασμα παρεμειναν προφανως εκει απο τη δευτερη «ημερα» της δημιουργιας μεχρι τον Κατακλυσμο. Αυτο εννοουσε ο αποστολος Πετρος οταν ειπε οτι «υπηρχαν ουρανοι απο παλια και γη που στεκοταν συμπαγης εξω απο νερο και αναμεσα σε νερο με το λογο του Θεου». Εκεινοι οι «ουρανοι» και τα νερα πανω και κατω απο αυτους ηταν τα μεσα τα οποια εθεσε σε λειτουργια ο λογος του Θεου, και «με εκεινα τα μεσα ο κοσμος εκεινου του καιρου υπεστη καταστροφη οταν κατακλυστηκε με νερο». (2Πε 3:5, 6) Διαφορες εξηγησεις εχουν δοθει σχετικα με το πως το νερο συγκρατουνταν ψηλα μεχρι τον Κατακλυσμο και σχετικα με τις διεργασιες που οδηγησαν στην πτωση του. Αλλα προκειται για εικασιες. Η Αγια Γραφη λεει απλως οτι ο Θεος εκανε το εκπετασμα πανω απο το οποιο υπηρχαν νερα και οτι εφερε τον Κατακλυσμο. Η παντοδυναμια του μπορουσε να το επιτυχει αυτο ευκολα.

Εφοσον, οπως λεει η αφηγηση της Γενεσης, «ολα τα ψηλα βουνα» καλυφτηκαν με νερο, που ειναι ολο αυτο το νερο τωρα; Προφανως βρισκεται ακριβως εδω, στη γη. Πιστευεται οτι καποτε οι ωκεανοι ηταν μικροτεροι και οι ηπειροι μεγαλυτερες απο ο,τι τωρα, οπως αποδεικνυεται απο το γεγονος οτι υπαρχουν κοιτες ποταμων που εκτεινονται σε μεγαλη αποσταση κατω απο τους ωκεανους. Πρεπει να σημειωθει επισης οτι, συμφωνα με τους επιστημονες, τα βουνα στο παρελθον ηταν πολυ χαμηλοτερα απο ο,τι τωρα, μαλιστα δε μερικα βουνα αναδυθηκαν μεσα απο τις θαλασσες. Ως προς την παρουσα κατασταση, λεγεται οτι «ο ογκος του νερου στους ωκεανους ειναι δεκαπλασιος της ξηρας πανω απο την επιφανεια της θαλασσας. Αν ολη αυτη η ξηρα βυθιζοταν ομοιομορφα στη θαλασσα, το νερο θα καλυπτε ολοκληρη τη γη σε βαθος εναμισι μιλιου [περ. 2,5 χλμ.]». (Νασιοναλ Τζεογκραφικ [National Geographic], Ιανουαριος 1945, σ. 105) Αρα, μετα την πτωση των νερων του Κατακλυσμου, αλλα προτου υψωθουν τα βουνα και βαθυνουν οι πυθμενες των θαλασσων και προτου σχηματιστουν οι πολικοι παγετωνες, υπηρχε υπεραρκετο νερο για να καλυφτουν «ολα τα ψηλα βουνα», οπως λεει η θεοπνευστη αφηγηση.—Γε 7:19.

Επιδραση στη Γη.

Με τον Κατακλυσμο επηλθαν μεγαλες αλλαγες, οπως για παραδειγμα η ραγδαια μειωση του μηκους ζωης των ανθρωπων. Μερικοι εχουν διατυπωσει την αποψη οτι πριν απο τον Κατακλυσμο τα νερα πανω απο το εκπετασμα κρατουσαν μακρια ενα μερος της επιβλαβους ακτινοβολιας και οτι, με την απομακρυνση των νερων, αυξηθηκε η κοσμικη ακτινοβολια που ειναι γενετικα επιβλαβης για τον ανθρωπο. Ωστοσο, η Αγια Γραφη δεν αναφερει τιποτα σχετικο. Παρεμπιπτοντως, καθε αλλαγη στην ακτινοβολια θα ειχε μεταβαλει το ρυθμο σχηματισμου του ραδιενεργου ανθρακα 14 σε τετοιον βαθμο ωστε θα καθισταντο ανακριβεις ολες οι προκατακλυσμιαιες χρονολογιες που εχουν υπολογιστει με τη μεθοδο του ραδιοανθρακα.

Οταν ανοιξαν ξαφνικα οι “πηγες των υδατινων βαθων” και «οι πυλες των υδατων των ουρανων», αμετρητα δισεκατομμυρια τονοι νερου κατεκλυσαν τη γη. (Γε 7:11) Αυτο μπορει να προκαλεσε τρομερες αλλαγες στην επιφανεια της. Ο φλοιος της γης, που ειναι σχετικα λεπτος και ποικιλλει ως προς το παχος του, εκτεινεται πανω απο μια μαλλον ευπλαστη μαζα διαμετρου χιλιαδων χιλιομετρων. Συνεπως, κατω απο το προσθετο βαρος του νερου, πιθανοτατα ελαβε χωρα μεγαλη ανακαταταξη του φλοιου. Προφανως, με την παροδο του χρονου ανυψωθηκαν καινουρια βουνα, καποια παλιοτερα βουνα εγιναν ακομη ψηλοτερα, ρηχες θαλασσιες λεκανες εγιναν πιο βαθιες, ενω σχηματιστηκαν καινουριες ακτογραμμες, με αποτελεσμα να καλυπτεται τωρα απο νερο περιπου το 70 τοις εκατο της επιφανειας. Αυτη η ανακαταταξη του φλοιου της γης μπορει να ευθυνεται για πολλα γεωλογικα φαινομενα, οπως η ανυψωση παλιων ακτογραμμων. Ορισμενοι εχουν υπολογισει οτι η πιεση του νερου και μονο ισουνταν με «2 τονους ανα τετραγωνικη ιντσα [310 κιλα ανα τ. εκ.]», πιεση αρκετη για να απολιθωθει γρηγορα η πανιδα και η χλωριδα.—Βλεπε Ο Βιβλικος Κατακλυσμος και η Εποχη των Παγετωνων (The Biblical Flood and the Ice Epoch), του Ντ. Πατεν, 1966, σ. 62.

Ποιες αποδειξεις πιστοποιουν οτι υπηρξε πραγματι παγγηινος κατακλυσμος;

Αλλες πιθανες αποδειξεις μιας δραστικης αλλαγης: Σε διαφορα μερη της γης εχουν βρεθει υπολειμματα μαμουθ και ρινοκερων. Μερικα απο αυτα βρεθηκαν σε χαραδρες της Σιβηριας, ενω αλλα ειχαν διατηρηθει στους παγους της Σιβηριας και της Αλασκας. (ΕΙΚΟΝΑ, Τομ. 1, σ. 328) Μαλιστα, μερικα βρεθηκαν με τροφη αχωνευτη στο στομαχι τους η ακομη αμασητη στα δοντια τους, πραγμα που υποδηλωνει αιφνιδιο θανατο. Κρινοντας απο το εμποριο χαυλιοδοντων, υπολογιζεται οτι εχουν βρεθει κοκαλα δεκαδων χιλιαδων τετοιων μαμουθ. Απολιθωματα απο πολλα αλλα ζωα, οπως λιονταρια, τιγρεις, αρκουδες και αλκες, εχουν βρεθει στο ιδιο γεωλογικο στρωμα, κατι που μπορει να σημαινει οτι ολα αυτα καταστραφηκαν ταυτοχρονα. Μερικοι εχουν θεωρησει τετοια ευρηματα σαφεις υλικες αποδειξεις αποτομης αλλαγης στο κλιμα και ξαφνικης καταστροφης που προκληθηκε απο παγκοσμιο κατακλυσμο. Αλλοι, ομως, υποστηριζουν εξηγησεις για το θανατο αυτων των ζωων οι οποιες δεν προϋποθετουν παγγηινη καταστροφη. Η τεκμηριωση του Κατακλυσμου ως ιστορικου γεγονοτος δεν βασιζεται σε τετοια απολιθωματα και παγωμενα υπολειμματα ζωων.

Μυθοι Περι Κατακλυσμου.

Οι επιζωντες δεν ξεχασαν ποτε μια τοσο μεγαλη καταστροφη οπως ο Κατακλυσμος, ο οποιος εξαφανισε ολοκληρο τον κοσμο εκεινης της εποχης. Μιλουσαν για αυτον στα παιδια τους και στα εγγονια τους. Ο Σημ εζησε αλλα 500 χρονια μετα τον Κατακλυσμο, επομενως μπορουσε να διηγηθει το γεγονος σε πολλες γενιες. Πεθανε μολις 10 χρονια προτου γεννηθει ο Ιακωβ. Ο Μωυσης διαφυλαξε την αληθινη αφηγηση στη Γενεση. Λιγο μετα τον Κατακλυσμο, ενοσω ανθρωποι που καταφρονουσαν τον Θεο εχτιζαν τον Πυργο της Βαβελ, ο Ιεχωβα συγχυσε τη γλωσσα τους και τους διασκορπισε «σε ολη την επιφανεια της γης». (Γε 11:9) Οπως ηταν φυσικο, αυτοι οι ανθρωποι πηραν μαζι τους ιστοριες για τον Κατακλυσμο και τις μετεδωσαν απο πατερα σε γιο. Το γεγονος οτι υπαρχουν, οχι απλως μερικες, αλλα ισως εκατονταδες διαφορετικες ιστοριες για αυτον το μεγαλο Κατακλυσμο, και οτι τετοιες ιστοριες συναντωνται στις παραδοσεις πολλων πρωτογονων φυλων σε ολο τον κοσμο, αποτελει ισχυρη αποδειξη πως ολοι αυτοι οι λαοι ειχαν κοινη προελευση και πως οι μακρινοι τους προγονοι εζησαν απο κοινου την εμπειρια του Κατακλυσμου.—ΠΙΝΑΚΑΣ, Τομ. 1, σ. 328.

Αυτες οι λαϊκες παραδοσεις περι Κατακλυσμου συμφωνουν με μερικα κυρια χαρακτηριστικα της Βιβλικης αφηγησης: (1) υπηρξε τοπος καταφυγιου για λιγους επιζωντες, (2) κατα τα αλλα η ζωη καταστραφηκε σε παγκοσμια κλιμακα απο νερο και (3) διατηρηθηκε ενας πυρηνας του ανθρωπινου γενους. Οι Αιγυπτιοι, οι αρχαιοι Ελληνες, οι Κινεζοι, οι Δρυϊδες της Βρετανιας, οι Πολυνησιοι, οι Εσκιμωοι της Αλασκας και της Γροιλανδιας, οι Αφρικανοι, οι Ινδοι και οι Ινδιανοι—ολοι αυτοι εχουν τις δικες τους ιστοριες για τον Κατακλυσμο. Η Διεθνης Στερεοτυπη Εγκυκλοπαιδεια της Βιβλου ([The International Standard Bible Encyclopedia] Τομ. 2, σ. 319) αναφερει: «Ιστοριες περι κατακλυσμου εχουν ανακαλυφτει σε ολα σχεδον τα εθνη και τις φυλες. Αν και ειναι πιο κοινες στην ηπειρωτικη Ασια και στα νησια που βρισκονται λιγο νοτιοτερα, καθως και στην ηπειρο της Βορειας Αμερικης, εχουν εντοπιστει σε ολες τις ηπειρους. Το συνολο των γνωστων ιστοριων φτανει τις 270 περιπου . . . Η παγκοσμιοτητα των αφηγησεων περι κατακλυσμου εκλαμβανεται συνηθως ως αποδειξη της παγκοσμιας καταστροφης της ανθρωποτητας απο κατακλυσμο και της εξαπλωσης της ανθρωπινης φυλης απο μια τοποθεσια, ακομη δε και απο μια οικογενεια. Μολονοτι μπορει να μην αναφερονται ολες οι παραδοσεις στον ιδιο κατακλυσμο, προφανως η μεγιστη πλειονοτητα τους αναφερεται. Ο ισχυρισμος οτι πολλες απο αυτες τις ιστοριες περι κατακλυσμου προηλθαν απο επαφες με ιεραποστολους δεν ευσταθει, επειδη οι περισσοτερες συγκεντρωθηκαν απο ανθρωπολογους που δεν ενδιαφερονταν να δικαιωσουν την Αγια Γραφη, βριθουν δε απο φανταστικα και ειδωλολατρικα στοιχεια τα οποια προφανως προεκυψαν απο την αναμεταδοση των ιστοριων επι μακρα περιοδο χρονου σε ειδωλολατρικες κοινωνιες. Επιπλεον, μερικες απο τις αρχαιες αφηγησεις γραφτηκαν απο ανθρωπους που εναντιωνονταν σφοδρα στην εβραιοχριστιανικη παραδοση».—Επιμελεια Τζ. Μπρομιλι, 1982.

Στο παρελθον, καποιοι πρωτογονοι λαοι (στην Αυστραλια, στην Αιγυπτο, στα Φιτζι, στις Νησους Σοσιετε, στο Περου, στο Μεξικο και σε αλλα μερη) διατηρουσαν ενα πιθανο καταλοιπο αυτων των παραδοσεων περι Κατακλυσμου τηρωντας τον Νοεμβριο καποιο “Συμποσιο Προγονων” η “Γιορτη των Νεκρων”. Τετοια εθιμα αντανακλουσαν μια αναμνηση της καταστροφης που προκληθηκε απο τον Κατακλυσμο. Συμφωνα με το βιβλιο Ζωη και Εργασια στη Μεγαλη Πυραμιδα (Life and Work at the Great Pyramid), η γιορτη στο Μεξικο τηρουνταν στις 17 Νοεμβριου επειδη «ειχαν μια παραδοση συμφωνα με την οποια τοτε ειχε καταστραφει στο παρελθον ο κοσμος, και φοβουνταν μη τυχον μια παρομοια καταστροφη αφανισει, στο τελος ενος κυκλου, την ανθρωπινη φυλη». (Του καθηγητη Τσ. Πιατσι Σμιθ, Εδιμβουργο, 1867, Τομ. 2, σ. 390, 391) Το βιβλιο Η Λατρεια των Νεκρων (The Worship of the Dead) σημειωνει: «Αυτη η γιορτη [των νεκρων] . . . τηρειται απο ολους εκεινη η περιπου εκεινη την ημερα κατα την οποια, συμφωνα με την αφηγηση του Μωυση, συνεβη ο Κατακλυσμος, δηλαδη τη δεκατη εβδομη του δευτερου μηνα—του μηνα που αντιστοιχει χονδρικα στο δικο μας Νοεμβριο». (Του Τζ. Γκαρνιε, Λονδινο, 1904, σ. 4) Ειναι ενδιαφερον οτι συμφωνα με την Αγια Γραφη ο Κατακλυσμος αρχισε «το δευτερο μηνα, τη δεκατη εβδομη ημερα του μηνα». (Γε 7:11) Αυτος ο “δευτερος μηνας” αντιστοιχει στο τελευταιο μερος του Οκτωβριου και στο πρωτο μερος του Νοεμβριου στο ημερολογιο μας.

Γραφικη Επιβεβαιωση.

Ακομη πιο ισχυρη αποδειξη για την ιστορικοτητα του Κατακλυσμου απο τις ειδωλολατρικες παραδοσεις πρωτογονων λαων αποτελει η επιβεβαιωση που παρεχουν αλλοι Βιβλικοι συγγραφεις υπο θεϊκη εμπνευση. Το μονο αλλο σημειο οπου εμφανιζεται η ιδια εβραϊκη λεξη (μαμπουλ, κατακλυσμος) εκτος απο την αφηγηση της Γενεσης ειναι σε μια μελωδια του Δαβιδ οπου αυτος περιγραφει τον Ιεχωβα να καθεται «πανω στον κατακλυσμο». (Ψλ 29:10) Ωστοσο, και αλλοι συγγραφεις αναφερονται στην αφηγηση της Γενεσης και την επιβεβαιωνουν, οπως για παραδειγμα ο Ησαϊας. (Ησ 54:9) Ο Ιεζεκιηλ επισης υποστηριζει την ιστορικοτητα του Νωε. (Ιεζ 14:14, 18, 20) Ο Πετρος χρησιμοποιει ευρεως την αφηγηση περι Κατακλυσμου στις επιστολες του. (1Πε 3:20· 2Πε 2:5· 3:5, 6) Ο Παυλος παρεχει μαρτυρια για τη μεγαλη πιστη που εκδηλωσε ο Νωε κατασκευαζοντας την κιβωτο για την επιβιωση του σπιτικου του. (Εβρ 11:7) Ο Λουκας περιλαμβανει τον Νωε στη γραμμη των προγονων του Μεσσια.—Λου 3:36.

Ακομη πιο σημαντικα ειναι αυτα που ειπε ο Ιησους για τις ημερες του Κατακλυσμου, οπως καταγραφηκαν τοσο απο τον Λουκα οσο και απο τον Ματθαιο. Τα λογια του Ιησου δεν επιβεβαιωνουν απλως την αφηγηση περι Κατακλυσμου ως αληθινη, αλλα δειχνουν επισης την εξεικονιστικη και προφητικη σημασια αυτων των αρχαιων συμβαντων. Απαντωντας στην ερωτηση των μαθητων: «Ποιο θα ειναι το σημειο της παρουσιας σου και της τελικης περιοδου του συστηματος πραγματων;» ο Ιησους ειπε μεταξυ αλλων: «Διοτι οπως ηταν οι ημερες του Νωε, ετσι θα ειναι η παρουσια του Γιου του ανθρωπου. Διοτι οπως ηταν οι ανθρωποι εκεινες τις ημερες πριν απο τον κατακλυσμο, που ετρωγαν και επιναν, και οι αντρες παντρευονταν και οι γυναικες δινονταν σε γαμο, μεχρι την ημερα που ο Νωε μπηκε στην κιβωτο, και δεν εδωσαν προσοχη μεχρι που ηρθε ο κατακλυσμος και τους σαρωσε ολους, ετσι θα ειναι η παρουσια του Γιου του ανθρωπου». (Ματ 24:3, 37-39· Λου 17:26, 27) Υπαρχουν, επομενως, αφθονες αποδειξεις απο τις ιδιες τις θεοπνευστες Αγιες Γραφες που υποστηριζουν την αυθεντικοτητα και τη γνησιοτητα της αφηγησης περι Κατακλυσμου, αποδειξεις που δεν βασιζονται απλως σε ανθρωπινες παραδοσεις, στις λαϊκες ιστοριες πρωτογονων λαων η σε γεωλογικα και αρχαιολογικα ευρηματα.

Recommended For You