World Reader's Digest

Πάπρικα Το Μπαχαρικό που Ήρθε από την Άλλη Άκρη του Κόσμου

«ΤΙ ΝΟΣΤΙΜΟ φαγητο! Τι μπαχαρικα χρησιμοποιησες;» Ισως να αντιδρασετε και εσεις ετσι οταν δοκιμασετε το χαρακτηριστικο ουγγρικο φαγητο που ονομαζεται γκουλας. Το ξεχωριστο του αρωμα οφειλεται στην παπρικα, ενα μπαχαρικο που παρασκευαζεται απο την πιπερια, η οποια ηρθε στην Ουγγαρια απο την αλλη ακρη του κοσμου.

Η ιστορια δειχνει οτι η αρχαιοτερη γνωστη πατριδα της πιπεριας ειναι η Νοτια Αμερικη. Αγγεια που βρεθηκαν σε ταφους των Ινκας, τα οποια υπολογιζεται οτι εχουν ηλικια χιλιαδων χρονων, ειναι διακοσμημενα με απεικονισεις του φυτου της πιπεριας. Μαλιστα οι πιπεριες συγκαταλεγονταν στις τροφες τις οποιες εθαβαν οι Ινκας μαζι με τις μουμιες.
Μερικοι ιστορικοι πιστευουν οτι ενας γιατρος που ταξιδεψε με τον Κολομβο στην Αμερικη εφερε στην Ισπανια σπορους πιπεριας το 1493. Οπως και αν εχουν τα πραγματα, η Ισπανια ηταν η πρωτη ευρωπαϊκη χωρα που καλλιεργησε εκτενως τις πιπεριες. Απο εκει η πιπερια ταξιδεψε στη Βρετανια και στη νοτια Γαλλια, οπου ηταν περισσοτερο δημοφιλης ως οικιακο φυτο παρα ως καρυκευμα η τροφη! Αργοτερα, Ελληνες εμποροι μετεφεραν τις πιπεριες στις χωρες της Μεσογειου και της Μαυρης Θαλασσας.
Η πιπερια ειναι γνωστη στην Ουγγαρια απο το 16ο αιωνα. Μια απο τις ονομασιες της, «τουρκικη πιπερια», υποδηλωνει οτι ισως να την εχουν φερει εδω οι Τουρκοι. Οπως και να εχουν τα πραγματα, ομως, μεχρι σημερα οι φιλοι των μπαχαρικων σε ολο τον κοσμο αγαπουν τη βαθυκοκκινη, αρωματικη και γλυκια παπρικα της Ουγγαριας.
Οι πιπεριες ευδοκιμουν σε ανοιχτους αγρους με καφε, αμμωδες εδαφος, και χρειαζονται πολυ ηλιο. Οι καλλιεργητες αρχιζουν να προετοιμαζουν το εδαφος για το φυτεμα στα τελη του καλοκαιριου, αμεσως μετα τη συγκομιδη του προηγουμενου χρονου. Μερικες πιπεριες τις σπερνουν, ενω αλλες τις μεταφυτευουν. Αυτες που προοριζονται για μεταφυτευση πρεπει να τις φυτευουν αρχικα σε ελεγχομενο περιβαλλον, λογου χαρη σε ενα θερμοκηπιο που αεριζεται καλα. Εκει ποτιζουν, λιπαινουν και βοτανιζουν με προσοχη τα μικροσκοπικα φυτα. Πριν τα μεταφυτεψουν, τα εκθετουν σταδιακα σε συνθηκες εξωτερικου χωρου.
Μετα απο εξι με οχτω εβδομαδες ερχεται ο καιρος να μεταφερουν τις μικρες πιπεριες στον αγρο. Στην Ουγγαρια αυτο γινεται τις πρωτες ημερες του Μαϊου. Σε αυτο το σταδιο τα φυτα χρειαζονται ακομη ιδιαιτερη προσοχη—οι καλλιεργητες πρεπει να τα ποτιζουν, να τα ραντιζουν και να τα σκαλιζουν, αν θελουν να ειναι καλες οι πιπεριες που θα μαζεψουν.
Η συγκομιδη αρχιζει στα τελη Αυγουστου η στις αρχες Σεπτεμβριου. Η πρασινη πιπερια γινεται γυαλιστερη και κοκκινη οταν ωριμασει. Αν οι καρποι δεν ωριμασουν ταυτοχρονα, η συγκομιδη πρεπει να γινει με τα χερια και οχι με μηχανημα. Οποια μεθοδος συγκομιδης και αν χρησιμοποιηθει, οι πιπεριες θα υποστουν πολλες φυσικες και χημικες αλλαγες προτου εμφανιστουν στο τραπεζι σας. Για παραδειγμα, μετα τη συγκομιδη της, η πιπερια χανει την περισσοτερη υγρασια της και μειωνεται η περιεκτικοτητα της σε σακχαρα και βιταμινη C.*
Μετα τη συγκομιδη τους, οι πιπεριες χρειαζονται χρονο για να ξεραθουν και να ωριμασουν ακομη περισσοτερο. Ο παραδοσιακος τροπος για να γινει αυτο ειναι να τις κρεμασουν σε ενα σχοινι. Ωστοσο, σημερα συνηθιζουν να βαζουν τις πιπεριες σε μακροστενα τσουβαλια που εχουν αραιη υφανση για να αεριζονται. Τα τσουβαλια ειτε τα τοποθετουν ορθια ειτε τα κρεμουν μεσα σε αποθηκες. Αφου ωριμασουν πληρως, οι πιπεριες κονιορτοποιουνται για να γινει ετσι το γευστικο μπαχαρικο που ειναι γνωστο ως παπρικα—ουγγρικη λεξη που σημαινει πιπερι.
Μερικα ειδη παπρικας μπορει να ειναι αρκετα καυτερα, κυριως εξαιτιας της παρουσιας ενος χημικου παραγοντα που ονομαζεται καψαϊκινη. Αυτο το φυσικο προϊον εχει χρησιμοποιηθει ακομα και για θεραπευτικους σκοπους, οπως για την αντιμετωπιση πεπτικων διαταραχων και ρευματικων πονων. Σε καθε περιπτωση, η ξεχωριστη γευση της παπρικας, ειτε καυτερη ειτε γλυκια, ειναι μονο ενα απο τα χαρακτηριστικα της. Απο αισθητικης πλευρας, το εντυπωσιακο χρωμα που δινει η παπρικα σε ενα πιατο τραβαει την προσοχη. Οταν οι κοτες ταϊζονται με τροφες στις οποιες εχει προστεθει παπρικα, γεννουν αβγα με ζωηροχρωμο κροκο!
Θα θελατε να δοκιμασετε ενα πιατο καρυκευμενο με παπρικα; Γιατι να μη δοκιμασετε τη συνταγη για γκουλας που αναφερεται παρακατω; Οπως λεμε εμεις οι Ουγγροι, jō étvágyat!—καλη σας ορεξη!
Μια και μονο πιπερια μπορει να περιεχει πεντε με εξι φορες περισσοτερη βιταμινη C απο ενα πορτοκαλι η ενα λεμονι.
ΓΚΟΥΛΑΣ ΟΥΓΓΑΡΙΑΣ
250 γρ. μοσχαρι χωρις κοκαλο, κομμενο σε κυβους
1 κουταλια της σουπας λαδι
1 μετριο κρεμμυδι, ψιλοκομμενο
2 μεγαλες σκελιδες σκορδο, ψιλοκομμενο
2 κουταλιες της σουπας γλυκια παπρικα
2 κουταλακια του γλυκου αλατι
1/4 κουταλακι του γλυκου καρο (προαιρετικα)
2 μετριες πατατες, πλυμενες, ξεφλουδισμενες και κομμενες σε κυβους
1 μικρη πρασινη πιπερια, χωρις τους σπορους της και ψιλοκομμενη
2 μικρες ντοματες, ξεφλουδισμενες, χωρις τους σπορους και ψιλοκομμενες
100 γρ. χυλοπιτες φτιαγμενες με αβγα
Ζεσταινετε το λαδι σε μια κατσαρολα και προσθετετε το κρεμμυδι. Σοταρετε μεχρι να μαλακωσει. Ανακατευετε, ενω παραλληλα προσθετετε το σκορδο και την παπρικα και αν χρειαζεται ριχνετε λιγο νερο για να μην καουν. Μετα προσθετετε το κρεας και το αλατι και ανακατευετε καλα. Σκεπαζετε την κατσαρολα και σιγοβραζετε. Ανακατευετε τακτικα και ριχνετε νερο μονο αν χρειαζεται, για να μην καει το φαγητο. Αν θελετε, προσθετετε το καρο. Οταν μαλακωσει το κρεας, προσθετετε τις πιπεριες, τις ντοματες και δυο λιτρα νερο. Αφου παρει βραση, σκεπαζετε και σιγοβραζετε για 15 λεπτα. Προσθετετε τις πατατες και μαγειρευετε σε χαμηλη φωτια μεχρι να βρασουν και αυτες (10 με 15 λεπτα). Προσθετετε αλατι για νοστιμια. Σερβιρετε το φαγητο ζεστο με τις χυλοπιτες που εχετε μαγειρεψει ξεχωριστα. Αρκει για τεσσερα εως εξι ατομα.
http://wol.jw.org/el/wol/d/r11/lp-g/102000644
Exit mobile version