Μακάρι να ήταν «Μαυρογιαλούρος». Θα είχε και φιλότιμο

Για μιαν ακόμη φορά, εκατοστή, χιλιοστή, ούτε που ξέρω πια , αυτός ο απίθανος και άκρως δημοφιλής ακόμα και σήμερα χαρακτήρας του «υπουργού Εθνικής Ανασυγκρότησης Ανδρέα Μαυρογιαλούρου» που δημιούργησε ο Αλέκος Σακελάριος για το Λάμπρο Κωνσταντάρα το 1964, στην τεράστια θεατρική – και στη συνέχεια κινηματογραφική- επιτυχία του «Υπάρχει και Φιλότιμο», χρησιμοποιείται για να χαρακτηριστεί με τον χειρότερο τρόπο ως ψεύτης, αλαζών, υποκριτής και πολιτικός απατεώνας ένας πρωθυπουργός.

Τα τελευταία 52 χρόνια, ο χαρακτηρισμός «Μαυρογιαλούρος» έχει αποδοθεί ως βαριά «βρισιά» και εξευτελιστική κοροιδία σε υφυπουργούς, υπουργούς, δημάρχους και πρωθυπουργούς που θεωρούνται ότι ξεγέλασαν το λαό με ψέματα , φαύλες υποσχέσεις, αναξιοπιστία και ανεκπλήρωτες εξαγγελίες.


loading...

Σήμερα, με τον «υπουργό Μαυρογιαλούρο» παρομοιάζει σε ανακοίνωσή της η ΠΟΕΔΗΝ τον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή την κατάσταση που επικρατεί στο πρόσφατα εγκαινιασμένο από τον ίδιο τον πρωθυπουργό νοσοκομείο της Σαντορίνης.

Με τίτλο το «Απόλυτο Χάος», η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία περιγράφει τα προβλήματα που διαπίστωσε το κλιμάκιό της μετά από επίσκεψη στο νοσοκομείο του νησιού. Όπως αναφέρει, τρεις ημέρες μετά το κόψιμο της κορδέλας από τον πρωθυπουργό, μια έγκυος προσήλθε στο νοσοκομείο για να γεννήσει. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η γυναίκα «κατέληξε να γεννήσει σε νοσοκομείο της Κρήτης με διακομιδή, επειδή το Νοσοκομείο Σαντορίνης διαθέτει μόνο μία γυναικολόγο, ενώ δεν διαθέτει Αιμοδοσία και Νεογνολογικό Τμήμα. Το ίδιο συνέβη με άλλες πέντε έγκυες που παραπέμφθηκαν σε άλλα νοσοκομεία. Δεν μπορούν να εκδώσουν αποτελέσματα εργαστηριακών εξετάσεων ελλείψει μηχανοργάνωσης, δεν λειτουργούν τα χειρουργεία από έλλειψη ιατρών και για τεχνικούς λόγους, δεν υπάρχει αναισθησιολόγος, δεν υπάρχει προσωπικό να λειτουργήσει τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, και δεν καλύπτονται οι εφημερίες λόγω έλλειψης ιατρών. Χάος».

[wpdevart_youtube]htZeNWpCt0s[/wpdevart_youtube]

Φυσικά ο «Μαυρογιαλουρισμός» χρησιμοποιείται λανθασμένα και επιπόλαια και μόνον ως σύμπτωμα πολιτικού αμοραλισμού. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική: Ο «Μαυρογιαλούρος» δεν ήταν ούτε ψεύτης, ούτε πολιτικός απατεών, ούτε αναξιόπιστος. Αφελής ήταν. Αμόρφωτος και ανεκπαίδευτος πολιτικά. Στα όρια της βλακείας και της επιπολαιότητας. Ένας απλός άνθρωπος που πίστεψε πως το ότι έγινε υπουργός ήταν η καλύτερη στιγμή της ζωής του και αποφάσισε να το …διασκεδάσει χωρίς να περάσει απ΄το μυαλό του ότι τα «κυκλώματα» γύρω του τον χρησιμοποιούσαν. Ο οποίος από έλλειψη εξειδικευμένης γνώσης και εμπειρίας, εμπιστεύτηκε τυφλά τους συμβούλους του, το επιτελείο του και τους κομματικούς παράγοντες.

Όταν όμως διαπίστωσε τη βρωμιά, το αίσχος, την κοροιδία και το ψέμα, ένοιωσε να συντρίβεται. Ζήτησε συγγνώμη. Και παραιτήθηκε ειλικρινά μετανοημένος.

Ας προσέχουμε όταν χρησιμοποιούμε το όνομα «Μαυρογιαλούρος» ως απαξιωτικό χαρακτηρισμό. Διότι οι «Μαυρογιαλούροι», ενίοτε καταλαβαίνουν. Και παραιτούνται ταπεινωμένοι. Γιατί έχουν –τουλάχιστον- φιλότιμο.

Αρχική


... αν σας άρεσε το άρθρο μοιραστείτε το με τους φίλους σας απλά πατώντας Like ...

Γράψου στο NewsLetter για να μην χάνεις κανένα μας άρθρο