Η Πτώσις της Αρχαίας Βαβυλώνος

imagesΤο 539 π.Χ., η αρχαία Βαβυλών έπεσε μπροστά στα στρατεύματα των Μήδων και Περσών, και οι Ισραηλίται ελευθερώθησαν από τη δουλεία τους εκεί. Η Γραφή αναφέρει πολλά σχετικά μ’ αυτό το γεγονός. Και οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς επίσης περιγράφουν την πτώσι της Βαβυλώνας. Το βιβλίο Ναβονίδης και Βαλτάσαρ υπό Ρ.Π. Ντόγκερτυ συνοψίζει περιληπτικά τις δηλώσεις τον ιστορικού Ηροδότου, Ξενοφώντος και Μπερόσου σχετικά μ’ αυτό.

«Ο Ηρόδοτος βεβαιοί ότι οι Βαβυλώνιοι εξήλθαν εις αντιμετώπισιν των εισορμούντων στρατευμάτων του Κύρου και ότι στη μάχη που επηκολούθησε οι Βαβυλώνιοι ενικήθησαν. Οι τελευταίοι υποχώρησαν στην πόλι των και εκλείσθησαν μέσα εμπιστευόμενοι στις μεγάλες προμήθειες τροφίμων που είχαν κάμει. . . . Τελικά ο Κύρος μετέστρεψε τον ρουν του Ευφράτου μέχρι τέτοιου σημείου, ώστε το ρεύμα των υδάτων να χαμηλώση τόσο ώστε να δυνηθούν τα στρατεύματά του να εισβάλουν στην πόλι. Το τέλος επήλθε κατά τη διάρκεια μιας εορτής που την ετήρησαν με πολλή διασκέδασι.»

«Ο Ξενοφών αρχίζει την αφήγησί του για την πτώσι της Βαβυλώνος περιγράφοντας τις κινήσεις των στρατευμάτων του Κύρου όταν για πρώτη φορά περιεκύκλωσε την πόλι . . . Ο Κύρος απέσειρε τους στρατιώτες του στα καταλύματα τους εν όψει των βελών των Βαβυλωνίων. Ο Πέρσης Βασιλεύς επείσθη ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβη την πόλι με επίθεσι και ως εκ τούτου έσκαψε μια μεγάλη τάφρο με τον σκοπό να εκτρέψη μέρος του ρεύματος του ποταμού που έρρεε δια μέσου της Βαβυλώνας.

Συγχρόνως οικοδόμησα πολυάριθμους πύργους, χρησιμοποιώντας τους κορμούς των φοινικοδένδρων για θεμέλια. Σ’ όλο το εν τω μεταξύ διάστημα οι Βαβυλώνιοι περιγελούσαν αυτές τις επιχειρήσεις, διότι ησθάνοντο ασφαλείς τόσο ώστε ενόμιζαν ότι θα μπορούσαν ν’ αντιμετωπίσουν μια πολιορκία περισσότερο από είκοσι έτη. Όταν είχαν τελειώσει όλες οι προετοιμασίες, ο Κύρος ανέμενε ως τον καιρό μιας εορτής που οι Βαβυλώνιοι είχαν την συνήθεια να τηρούν με μεθύσι και όργια καθ’ όλη τη νύχτα. Έπειτα κατώρθωσε να χαμηλώση το ρεύμα τον ποταμού με το να κάμη πολύ από το νερό του ν’ αλλάξη ροή και έτσι ή πόλις κατελήφθη. . . . όλες οι ακροπόλεις της πόλεως εκυριεύθησαν και κάθε Βαβυλώνιος εξηναγκάσθη να παραδώση τα όπλα του, . . .

«Ο Μπερόσος αναφέρει ότι όταν ο Κύρος επλησίαζε την Βαβυλώνα, ο Ναβονίδης προσεπάθησε να τον αντιμετωπίση. Στην μάχη που επακολούθησε ο Ναβονίδης ενικήθη. Υστερ’ απ’ αυτό έφυγε μαζί με λίγους συντρόφους του και βρήκε καταφύγιον στη Βορσίππα. Αφού ο Κύρος κατέλαβε τη Βαβυλώνα διέταξε να κατεδαφισθούν τα τείχη της. Σκεπτόμενος να πολιορκήση τον Ναβονίδη εβάδισε εναντίον της Βορσίππας, αλλά ο Ναβονίδης παρεδόθη χωρίς καμμιά προσπάθεια υπερασπίσεως του εαυτού του. Χάρις στο έλεος του Κύρου ο Ναβονίδης εξωρίσθηκε στην Καρμανία, όπου και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.»—Σελίδες 179, 180.

*** g70 8/1 σ. 26 Η Πτώσις της Αρχαίας Βαβυλώνος ***