Η Αποβαση στη Νορμανδια

Το συννεφιασμενο πρωινο της 6ης Ιουνιου 1944 πραγματοποιηθηκε η μεγαλυτερη στρατιωτικη επιχειρηση του Β’ Παγκοσμιου Πολεμου και η μεγαλυτερη αμφιβια επιχειρηση στα στρατιωτικα χρονικα, η αποβαση στη Νορμανδια η D-Day, οπως εμεινε στην ιστορια. Επροκειτο για ενα κρισιμο πληγμα εναντιον της ναζιστικης Γερμανιας και, οπως συμφωνουν οι ιστορικοι, ενα απο τα σημεια που εκριναν την εκβαση του πολεμου.

Η προετοιμασια για την Αποβαση στη Νορμανδια

Οι διαφωνιες των Συμμαχων για το αν θα επρεπε να ασκηθει πιεση απο Νοτο προς Βορρα η να γινει αποβαση μεσω Μαγχης, προκειμενου να ηττηθει η Γερμανια, λυθηκαν στη Διασκεψη της Τεχερανης (28 Νοεμβριου – 1 Δεκεμβριου 1943). Ο Σταλιν, υποστηριζομενος απο τις ΗΠΑ, επεμενε οτι η εισβολη στη Γαλλια ηταν ο μονος τροπος να ηττηθει η Γερμανια.

Τον Ιανουαριο του 1944 αρχισε να προετοιμαζεται η επιχειρηση «Επικυριαρχος» (Operation Overlord). O αμερικανος στρατηγος Ντουαϊτ Αϊζενχαουερ οριστηκε ανωτατος διοικητης, με βρετανους διοικητες στο στρατο ξηρας, στο ναυτικο και την αεροπορια. Συμφωνα με το σχεδιο, η επιθεση θα γινοταν σ’ ενα στενο μετωπο στη Νορμανδια, στις βορειες ακτες της Γαλλιας, απο πεντε σωματα στρατου. Για την πραγματοποιηση της, ο Αϊζενχαουερ επρεπε να συγκροτησει τον μεγαλυτερο στην ιστορια στολο που επιχειρησε ποτε αποβαση. Σε περιπτωση επιτυχιας, η αποβαση θα αποτελουσε την απαρχη προελασης μεγαλων συμμαχικων δυναμεων προς Ανατολας μεσω της Γαλλιας, κατευθειαν στην καρδια της ναζιστικης Γερμανιας.

Το βασικοτερο μελημα για τους σχεδιαστες της επιχειρησης ηταν να μη μαθουν οι Γερμανοι το σημειο της αποβασης. Ετσι, οι δυναμεις τους θα ηταν αναγκασμενες να αναπτυχθουν σε ολοκληρη την ακτογραμμη. Ειχε καταρτιστει εξαλλου σχεδιο παραπλανησης, η επιχειρηση «Σωματοφυλακας» (Operation Bodygard), που κατορθωσε περαν πασης προσδοκιας να πεισει τον Χιτλερ οτι κυριος στοχος ηταν η περιοχη του Καλε, αρκετα βορειοτερα της Νορμανδιας. Παροτι στη Γαλλια υπηρχαν 58 γερμανικες μεραρχιες, μονο οι 14 βρισκονταν στις ακτες της Νορμανδιας. Μεγαλη σημασια ειχε και η αξιοποιηση της αεροπορικης υπεροχης των Συμμαχων, ωστε να εξουδετερωθει η εχθρικη πολεμικη αεροπορια και να απομονωθει το συγκοινωνιακο δικτυο της Βορειας Γαλλιας.

Ενω τα σχεδια της αποβασης καταρτιζονταν απο Αμερικανους και Βρετανους στρατιωτικους στην Αγγλια, ο Γερμανος στραταρχης Ερβιν Ρομελ – γνωστος ως «αλεπου της ερημου», απο την προηγουμενη θητεια του στο αφρικανικο μετωπο- επιφορτισμενος με την αναχαιτιση της αναμενομενης αποβασης, ενισχυσε τη γερμανικη αμυντικη οχυρωση κατα μηκος της ακτης της Γαλλιας με υποβρυχια εμποδια, δεξαμενες καυσιμων, ανθεκτικες στους βομβαρδισμους, καθως και με ναρκοπεδια. Το βασικο του προβλημα ηταν οτι επρεπε να περιφρουρει 3.000 μιλια δυτικοευρωπαϊκης ακτης, απο την Ολλανδια εως τα ιταλικα συνορα.

Η Αποβαση

Η αποβαση στη βορεια Γαλλια απο την Αγγλια προγραμματιστηκε τελικα για τις 5 Ιουνιου 1944, αλλα αναβληθηκε για ενα εικοσιτετραωρο, λογω της κακοκαιριας που επικρατουσε στο στενο της Μαγχης. Συγκροτηθηκε ενας τεραστιος στολος, με επικεφαλης τον αγγλο ναυαρχο Μπερτραμ Ραμσεϊ, ο οποιος περιλαμβανε 1.200 πολεμικα πλοια, 10.000 αεροπλανα, 4.126 αποβατικα σκαφη, 804 μεταγωγικα πλοια και εκατονταδες τεθωρακισμενα αρματα αμφιβιων και αλλων αποστολων. 156.000 ανδρες (73.000 Αμερικανοι και 83.000 Βρετανο-Καναδοι) θα αποβιβαζονταν στη Νορμανδια, απο τους οποιους 132.000 θα μεταφερονταν με πλοια μεσω Μαγχης και 23.500 με αεροπλανα. Τις χερσαιες δυναμεις διοικουσε ο αγγλος στρατηγος Μπερναρντ Μοντγκομερι, που ειχε απεναντι του ενα παλαιο γνωριμο του απο τις επιχειρησεις στην Αφρικη, τον γερμανο στραταρχη Ερβιν Ρομελ.

Η αποβαση με την κωδικη ονομασια «Ποσειδων» (Operation Neptune) αρχισε πριν απο την αυγη της 6ης Ιουνιου σε πεντε ακτες κατα μηκος της Νορμανδιας, οι οποιες εφεραν τις κωδικες ονομασιες Utah (Γιουτα), Omaha (Ομαχα), Gold (Χρυσος), Juno (Ηρα) και Sword (Σπαθι). Οι παραλιες που ειχαν επιλεγει για την αποβαση εκτεινονταν απο τον ποταμοκολπο του Ορν ως το νοτιοδυτικο ακρο της χερσονησου Κοταντεν. Την παραμονη της επιχειρησης βρετανικες μοναδες καταδρομεων ειχαν πεσει πισω απο της γραμμες του εχθρου, καταλαμβανοντας γεφυρες – κλειδια και αχρηστευοντας τις επικοινωνιες των Γερμανων.

Οι τεσσερις ακτες καταληφθηκαν ευκολα και γρηγορα απο τις συμμαχικες δυναμεις, ενω στην πεμπτη, την «Ομαχα», αντιμετωπισαν σκληρη γερμανικη αντισταση. Με το σουρουπο μεγαλα προγεφυρωματα ειχαν ηδη δημιουργηθει και στις πεντε περιοχες της αποβασης και η τελικη επιχειρηση για τη συντριβη της Γερμανιας ειχε αρχισει.

Για την επιτυχια της αποβασης, καθοριστικη ηταν η αεροπορικη υπεροχη των Συμμαχων. Τα αεροπλανα τους κατεστρεψαν τις περισσοτερες γεφυρες του Σηκουανα στ’ ανατολικα και του Λιγηρα στα νοτια, εμποδιζοντας ετσι τους Γερμανους να ενισχυσουν εγκαιρα τις προκεχωρημενες μοναδες τους στα προγεφυρωματα των ακτων της Νορμανδιας.

Οι Συμμαχοι προ των πυλων της Γερμανιας

Συμφωνα με το αρχικο σχεδιο, οι Βρετανοι θα καταλαμβαναν τη στρατηγικης σημασιας πολη Καν την πρωτη ημερα της αποβασης. Παροτι εξουδετερωσαν γρηγορα τη γερμανικη αμυνα, εν τουτοις επρεπε να περιμενουν εως τις 9 Ιουλιου για να εισελθουν νικηφορα στην πολη, εξαιτιας της εμφανισης μιας μεραρχιας Παντσερ, που καθηλωσαν τις δυναμεις τους, αλλα και των διαφωνιων μεταξυ Αϊζενχαουερ και Μοντγκομερι για θεματα τακτικης. Στον τομεα τους, οι Αμερικανοι αντιμετωπισαν σοβαρη αντισταση στη χερσονησο Κοταντεν, αλλα τελικα κατελαβαν το ζωτικης σημασιας λιμανι του Χερβουργου στις 26 Ιουνιου.

Οι συνεχεις συγκρουσεις εφθειραν τα γερμανικα στρατευματα και στις 25 Ιουλιου ο στρατηγος Ομαρ Μπραντλεϊ διεσπασε το δυτικο μετωπο και μεσα σε λιγες μερες εξαλειψε καθε αντισταση στην πορεια του προς τον Σηκουανα. Αντεπιθεση των γερμανικων τεθωρακισμενων στο Μορτεν αποκρουστηκε (7-13 Αυγουστου). Στα τελη Αυγουστου οι Συμμαχοι διεσχισαν τον Σηκουανα και τον Σεπτεμβριο βρισκονταν μπροστα στα γερμανικα συνορα. – https://www.sansimera.gr

Recommended For You