World Reader's Digest

Επιστολή 26χρονου άνεργου που μιλά στις καρδιές μας: “Δικαιούμαι να ζω”

Ο 26χρονος μιλα τοσο απλα και αληθινα που συγκλονιζει! Οι νεοι χωρις δουλεια ειναι ανθρωποι χωρις ονειρα και ελπιδα, θα ελεγε καποιος. Ο Αλεξης ερχεται να το διαψευσει. Μεσα απο την εξαθλιωση του περνα μηνυματα που σημερα η ελληνικη κοινωνια εχει απολυτη αναγκη να ακουσει.
Παραθετουμε την επιστολη του ανεργου Αλεξη:
Καθημερινα σηκωνομαι στις επτα το πρωι, ριχνω μια ματια στα πρωιναδικα της ενημερωσης. Παρηγορουμαι με την απελπισια του κοσμου. Μη σας φανει παραξενο. Για αυτο και σηκωνομαι τοσο πρωι, αυτο ειναι φαρμακο για μενα. Οταν ξεκινανε να λενε κατι για τροϊκα και μετρα τοτε κανω ζαπινγκ. Ζω εναν εφιαλτη.
Εναμιση χρονο ειμαι χωρις δουλεια. Χημικος στο επαγγελμα, Εργαζομουνα σε μια φαρμακευτικη εταιρεια που μεταφερθηκε στη Ρουμανια.
Για φθηνοτερα μεροκαματα, ετσι ειπανε. Παντως και εδω στην Ελλαδα τα πλησιαζουμε… Ζω με τη συνταξη της γιαγιας μου που μενει στο χωριο και μου στελνει 200 απο τα 350  της συνταξης του  ΟΓΑ που λαμβανει.
Οι γονεις μου, ειναι βιοπαλιστες και ανημποροι να με στηριξουν. Σπουδαζουν τον αδελφο μου στην Κομοτηνη, στη Νομικη.
Οι σκεψεις μου βασανιζον το εγω μου. Αρα γιατι υπαρχω; Που βαδιζω; Που θα με βγαλει αυτη η μαρτυρικη οδος που διανυω;
Ντρεπομαι  να βγω στο μαναβη να ψωνισω. Πηγαινω στη λαϊκη αγορα καθε Πεμπτη  κοντα στη γειτονια μου, εκει που δεν με ξερουν και πολυ για να εξασφαλισω τη τροφη της εβδομαδας. Ενα κιλο πατατες, λιγα λαχανα και  οσπρια που εδω τα πουλανε φθηνοτερα. Διατηρω μια σχεση με μια κοπελα. Ειναι ακομα στην αρχη και κρυβω εντεχνως τη μιζερια μου.
Πως θα συνεχισω τη ζωη μου; Με τι εφοδια θα πορευθω; Αναρωτιεμαι αν τελικα δικαιουμαι  να ζω;
Διοτι η εντυπωση που εχω διαμορφωσει απο τους κυβερνητες του πλανητη και της χωρας που γεννηθηκα ειναι οτι, δικαιωμα να ζουν εχει  μονο μια συντριπτικη πλειονοτητα ανθρωπων που πλουτιζουν εις βαρος μας. Η  γη παντως δεν εχει μονιμους ιδιοκτητες ….
Ε ναι., δικαιουμαι να ζω. Οσο και εαν καποιοι αυτο θελουν να μας το αφαιρεσουν.
Το κρατος το δικαιωμα αυτο που το στερησε. Ο αγωνας εχει πεσει πανω μου και πρεπει να βγω νικητης….
Ελπιζω, ονειρευομαι, ΖΩ!
BriefingNews
Exit mobile version