Διαμαρτυριες και Διαδηλωσεις—Μπορουν να Αλλαξουν τον Κοσμο;

«ΠΡΕΠΕΙ να Μιλησουμε Αφοβα, Πρεπει να Βγουμε στους Δρομους». Αυτος ηταν ο τιτλος ενος αρθρου του εκδοτη στη Ρωμαιοκαθολικη εφημεριδα Νασιοναλ Καθολικ Ριπορτερ (National Catholic Reporter), λιγο πριν απο το ξεσπασμα του πολεμου στον Περσικο Κολπο το 1991. Παροτρυνοντας τους αναγνωστες να συμμετασχουν σε πορειες ειρηνης και διαδηλωσεις σε ολοκληρες τις Ηνωμενες Πολιτειες, το αρθρο αυτο συνεχιζε: «Θα χρειαστουν εκατομμυρια ανθρωποι και συνεχεις επιμονες προσπαθειες για χαρη της ειρηνης, προκειμενου να ξεπεραστει η αγνοια και η αλαζονεια της κυβερνησης. . . . Οι ανθρωποι πρεπει να βγουν στους δρομους».

images

Τετοιου ειδους εκκλησεις για αναληψη δρασης ακουγονται συχνα σημερα. Οι κρισιμες καταστασεις πολιτικης, οικονομικης και περιβαλλοντικης φυσης, οι οποιες απειλουν την ευημερια του ανθρωπινου γενους, ειναι τοσο πολλες ωστε οι ανθρωποι αισθανονται αναγκασμενοι να ‘βγουν στους δρομους’ για διαμαρτυριες, ολονυχτιες και διαδηλωσεις. Τα θεματα ποικιλλουν απο την παταξη του εγκληματος στις γειτονιες ως την εγκαθιδρυση παγκοσμιας ειρηνης. Ειναι ενδιαφερον οτι ενας μεγαλος αριθμος αυτων των διαδηλωσεων επιδοκιμαζεται απο εκκλησιαστικες οργανωσεις και θρησκευτικους ηγετες.

Ειναι ομως σωστο να συμμετεχουν οι Χριστιανοι σε τετοιες διαδηλωσεις; Και μπορουν οι διαμαρτυριες—ειτε προκειται για ταραχωδεις πορειες ειτε για ολονυχτιες υπο το αμυδρο φως κεριων—να αλλαξουν πραγματι τον κοσμο προς το καλυτερο;

Διαδηλωσεις—Η Χριστιανικη Αποψη

Ενας κοινωνιολογος περιεγραψε τις διαδηλωσεις ως «εναν ιδιαιτερα αποτελεσματικο τροπο πολιτικης εκφρασης . . . ενα κεντρισμα στις τελματωμενες γραφειοκρατικες αρχες ωστε να προβουν στις απαραιτητες ενεργειες». Ναι, εκεινοι που συμμετεχουν σε πορειες διαμαρτυριας η που οργανωνουν διαδηλωσεις συνηθως το κανουν αυτο με την ελπιδα οτι οι συντονισμενες προσπαθειες τους μπορουν να διορθωσουν τις αδικιες και τη διαφθορα που παρατηρουνται στα σημερινα κοινωνικα και πολιτικα συστηματα.

Αλλα ποιο υποδειγμα αφησε ο Ιησους Χριστος για τους ακολουθους του; Ο Ιησους εζησε σε μια εποχη που ο Ιουδαϊκος λαος βρισκοταν υπο την τυραννια της Ρωμαϊκης Αυτοκρατοριας. Σιγουρα, η ανακουφιση απο τον καταπιεστικο ρωμαϊκο ζυγο ηταν κατι που επιθυμουσε πολυ ο λαος. Ωστοσο, ο Ιησους ποτε δεν ενθαρρυνε τους ακολουθους του να οργανωσουν καποια διαδηλωση, να συμμετασχουν σε καποια πορεια διαμαρτυριας η να αναμειχτουν στην πολιτικη με οποιονδηποτε αλλον τροπο. Αντιθετα, επανειλημμενα ειπε οτι οι μαθητες του δεν επρεπε να ‘ειναι μερος του κοσμου’.—Ιωαννης 15:19, ΜΝΚ· 17:16, ΜΝΚ· βλεπε επισης Ιωαννης 6:15.

Παρομοια, οταν καποιοι κυβερνητικοι αξιωματουχοι συνελαβαν αδικα τον Ιησου, εκεινος δεν προσπαθησε να υποκινησει καποια διαμαρτυρια, παροτι σιγουρα θα μπορουσε να το κανει αν το ειχε επιλεξει. Αντιθετα, ειπε στο Ρωμαιο κυβερνητη: «Η βασιλεια η εμη δεν ειναι εκ του κοσμου τουτου [μερος αυτου του κοσμου, ΜΝΚ]· εαν η βασιλεια η εμη ητο εκ του κοσμου τουτου [μερος αυτου του κοσμου, ΜΝΚ], οι υπηρεται μου ηθελον αγωνιζεσθαι, δια να μη παραδοθω εις τους Ιουδαιους· τωρα δε η βασιλεια η εμη δεν ειναι εντευθεν». (Ιωαννης 18:33-36) Οταν ο Ιησους βρεθηκε αντιμετωπος με μια διαμαχη, απειχε απο καθε ενεργεια διαμαρτυριας, αναγνωριζοντας την αναγκη να παραμενει αμετοχος στις πολιτικες υποθεσεις. Και παροτρυνε τους ακολουθους του να κανουν το ιδιο.

Συνεπως, η συμμετοχη σε διαδηλωσεις θα παραβιαζε τη βασικη αρχη της Χριστιανικης ουδετεροτητας που διδαξε ο Ιησους. Περα απο αυτο, η ιδια η συμμετοχη θα μπορουσε να οδηγησει ακομη και σε αλλου ειδους αντιχριστιανικη διαγωγη. Με ποιον τροπο; Διαδηλωσεις που οργανωνονται με καλες προθεσεις συχνα προσλαμβανουν ενα σαφως στασιαστικο πνευμα, και οι διαδηλωτες καταντουν μαχητικοι, υβριστικοι η βιαιοι. Το να επιδιδεται καποιος σε παρανομες και ανατρεπτικες μεθοδους μπορει να προσελκυει την προσοχη αλλα με κανεναν τροπο δεν εναρμονιζεται με τη νουθεσια της Αγιας Γραφης να ‘υποτασσομαστε στις υπερεχουσες εξουσιες’ και να ‘ειρηνευουμε με ολους τους ανθρωπους’. (Ρωμαιους 12:18· 13:1, ΜΝΚ) Η Αγια Γραφη δεν επικροτει την πολιτικη ανυπακοη αλλα, αντιθετα, προτρεπει τους Χριστιανους να διακρατουν καλη διαγωγη αναμεσα στα εθνη και να παραμενουν σε υποταγη προς τις ανθρωπινες κυβερνησεις, ακομη και αν εκεινοι που κατεχουν την εξουσια ειναι στρυφνοι η παραλογοι.—1 Πετρου 2:12, 13, 18.

‘Δεν ειναι ομως ολες οι διαδηλωσεις μαχητικες η βιαιες’, ισως πουν μερικοι. Αυτο ειναι αληθεια, και οντως μερικες διαδηλωσεις φαινεται οτι φερνουν καλα αποτελεσματα. Αλλα μπορουν οι διαμαρτυριες—ακομη και αν ειναι ειρηνικες και γινονται για καλο σκοπο—να αλλαξουν πραγματικα τον κοσμο προς το καλυτερο;

Μπορουν να Αλλαξουν τον Κοσμο;

Οι Χριστιανοι ενδιαφερονται βαθια για τους συνανθρωπους τους και θελουν να τους βοηθουν. Αλλα ειναι πραγματι η συμμετοχη σε διαδηλωσεις ο καλυτερος τροπος παροχης βοηθειας; Το βιβλιο Δημοκρατια Μεσα απο Διαδηλωσεις (Demonstration Democracy) δηλωνει: «Υπαρχουν ορια στα οσα μπορει να επιτελεσει το καθε οργανο πολιτικης εκφρασης». Αναντιρρητα, η εξαλειψη των δεινων που αντιμετωπιζει το ανθρωπινο γενος απαιτει αλλαγες οι οποιες υπερβαινουν τις δυνατοτητες οποιασδηποτε διαμαρτυριας η πορειας.

Ο Ιησους τονισε ενα παρομοιο σημειο μιλωντας για το θρησκευτικο συστημα της εποχης του το οποιο υπηρχε για αιωνες. Σχετικα με το υποκριτικο συστημα λατρειας που ασκουσαν οι Φαρισαιοι, αυτος ειπε: «Κανενας δε βαζει για μπαλωμα σε παλιο ρουχο ενα καινουριο κομματι υφασμα. Γιατι, το μπαλωμα θα τραβηξει το παλιο υφασμα και το ανοιγμα θα γινει μεγαλυτερο». (Ματθαιος 9:16, ΝΔΜ) Τι ηθελε να τονισει ο Ιησους; Οτι η αληθινη Χριστιανοσυνη δεν επροκειτο να συμμορφωθει με τα πονηρα και φθαρμενα συστηματα που συντομα θα απορριπτονταν. Αναγνωριζε οτι το να «μπαλωνει» καποιος ενα αχρηστο συστημα θα ηταν ματαιο.

Το ιδιο αληθευει για το παγκοσμιο συστημα που εχει υποβαλει το ανθρωπινο γενος σε αιωνες αδικιας, βαναυσοτητας και καταπιεσης. Ευστοχα, το εδαφιο Εκκλησιαστης 1:15 εξηγει: «Το στρεβλον δεν δυναται να γεινη ευθες». Ναι, το σημερινο παγκοσμιο συστημα δεν μπορει να ευθυγραμμιστει παρα τις ευγενεις προσπαθειες που καταβαλλονται. Γιατι οχι; Επειδη, οπως αναφερει το εδαφιο 1 Ιωαννου 5:19, ΚΔΤΚ, «ο κοσμος ολοκληρος βρισκεται υπο την εξουσιαν του πονηρου», του Σατανα του Διαβολου. Ο Ιησους υπεδειξε αυτον ως ‘τον αρχοντα του κοσμου τουτου’. (Ιωαννης 12:31) Οσο καιρο αυτο το συστημα λειτουργει υπο την επιρροη του Σατανα, οσα «μπαλωματα» και αν γινουν δεν θα φερουν μονιμη ανακουφιση.

Αυτο δεν σημαινει οτι οι Χριστιανοι ειναι απαθεις ως προς τα παγκοσμια προβληματα η απροθυμοι να αναλαβουν θετικη δραση. Στην πραγματικοτητα, αυτο που λεγεται στους Χριστιανους ειναι να ειναι πληρως δραστηριοι, οχι σε διαμαρτυριες, αλλα στο εργο κηρυγματος και διδασκαλιας των καλων νεων της Βασιλειας του Θεου—αυτης καθαυτην της κυβερνησης της Βασιλειας για την οποια διδαξε ο Ιησους τους ακολουθους του να προσευχονται. (Ματθαιος 6:10· 24:14) Η Αγια Γραφη δειχνει οτι η Βασιλεια δεν θα προσπαθησει να περισωσει αυτον τον αδιορθωτο κοσμο· θα εξαλειψει πληρως τις πονηρες κυβερνησεις και τα κοινωνικα κατεστημενα που τωρα καταπιεζουν το ανθρωπινο γενος και θα τα αντικαταστησει με ενα συστημα το οποιο μπορει να εδραιωσει αληθινη κριση και δικαιοσυνη σε ολη τη γη. (Δανιηλ 2:44) Κατω απο ενα τετοιο συστημα, κανεις δεν θα χρειαζεται να κανει πορειες διαμαρτυριας γιατι ο Ιεχωβα Θεος, που ‘χορταινει την επιθυμια καθε ζωντανου’, θα φροντισει ωστε να καλυφτουν πληρως ολες μας οι αναγκες.—Ψαλμος 145:16.

Recommended For You