Αγχονη για τους καταχραστες του Δημοσιου

Την επιφυλαξε ο ιδιορρυθμος δικτατορας Θεοδωρος Παγκαλος σε δυο ανωτερους αξιωματικους (εναν του Στρατου κι εναν της Χωροφυλακης), επειδη ζημιωσαν το δημοσιο ταμειο. Ο αντισυνταγματαρχης του Στρατου Διονυσιος Δρακατος και ο ομοιοβαθμος του της Χωροφυλακης Ιωαννης Ζαριφοπουλος καταδικασθηκαν σε θανατο απο εκτακτο δικαστηριο στις 24 Νοεμβριου 1925 και εκτελεστηκαν δυο ημερες αργοτερα στου Γουδη.

Στις 20 Ιουλιου 1925 ο Θεοδωρος Παγκαλος, που κυβερνουσε δικτατορικα απο τις 25 Ιουνιου, εξεδωσε ενα νομοθετικο διαταγμα, με το οποιο ορισμενα σοβαρα αδικηματα υπαγονταν στην αρμοδιοτητα των στρατοδικειων και στα οποια προβλεποταν η ποινη του θανατου δια απαγχονισμου. Αναμεσα τους και οι υποθεσεις καταχρησης δημοσιου χρηματος.

Η Δικη

Η πιο πολυκροτη δικη στον ενα χρονο που ισχυσε το νομοθετημα αυτο (οσο και η δικτατορια του Παγκαλου) ξεκινησε στις 16 Οκτωβριου 1925 στην αιθουσα του Α’ Διαρκους Στρατοδικειου Αθηνων με 21 κατηγορουμενους (3 στρατιωτικοι, ενας αστυνομικος, ενας πρωην στρατιωτικος και 16 πολιτες). Κατηγορουνταν οτι «δια πλαστογραφιων και απατων και αλλων αθεμιτων μεσων αφηρεσαν κατα διαφορους εποχας χρηματα του δημοσιου». Το ποσο, συμφωνα με το παραπεμπτικο βουλευμα, ανερχοταν σε 25 εκατομμυρια δραχμες.

Η κομπινα ειχε στηθει ως εξης: Μελη της σπειρας παρουσιαζονταν στις αρμοδιες αρχες και διεκδικουσαν χρηματικα ποσα για δηθεν επιταξεις περιουσιακων τους στοιχειων κατα τη Μικρασιατικη Εκστρατεια (1919-1922). Με βαση τις δηλωσεις τους και με τη βοηθεια των αξιωματικων που ηταν στο κολπο εκδιδονταν υπερ τους ενταλματα πληρωμων, αλλοτε γνησια και αλλοτε πλαστα.

Το δικαστηριο που δικασε τους 21 ηταν εκτακτο και συγκροτηθηκε απο πεντε στρατιωτικους και δυο λαϊκους δικαστες, με προεδρο τον στρατοδικη Δαρα. Τους κατηγορουμενους υπερασπιστηκε η αφροκρεμα των δικηγορων της Αθηνας (Κωνσταντινος Λυκουρεζος, Αγγελος Τσουκαλας, Δημητριος Μπαμπακος και Χρηστος Σγουριτσας, μεταξυ αλλων). Οι συνηγοροι υπερασπισης υπεβαλαν ενσταση αναρμοδιοτητας του δικαστηριου, επειδη τα αδικηματα ειχαν διαπραχθει πριν απο την εναρξη ισχυος του νομοθετηματος Παγκαλου. Το δικαστηριο απερριψε την ενσταση και με το επιχειρημα οτι «Υπερτατος νομος ειναι η σωτηρια της πατριδος», κατα παραφραση της γνωστης ρησης του Κικερωνα («Salus populi suprema lex esto»).

Οι κατηγορουμενοι εξερχομενοι του στρατοδικειου Η ακροαματικη διαδικασια διαρκεσε μεχρι της 23 Νοεμβριου και κρατησε αμειωτο το ενδιαφερον της κοινης γνωμης, που παρακολουθουσε τη δικη στην ασφυκτικα γεματη αιθουσα του στρατοδικειου, αλλα και μεσα απο τα πολυσελιδα αφιερωματα των εφημεριδων. Μιση ωρα μετα τα μεσανυχτα της 24ης Νοεμβριου, ο στρατοδικης Δαρας ανεγνωσε την ετυμηγορια του δικαστηριου. Τρεις απο τους κατηγορουμενους καταδικασθηκαν στην εσχατη των ποινων, ο αντισυνταγματαρχης του Στρατου Διονυσιος Δρακατος, ο αντισυνταγματαρχης της Χωροφυλακης Ιωαννης Ζαριφοπουλος και ο εμπορος Αριστειδης Αϊδινλης, δυο σε ισοβια δεσμα, επτα σε διαφορες ποινες φυλακισης, ενω οι υπολοιποι εννεα κατηγορουμενοι αθωωθηκαν.

Αμεσως μετα, ο προεδρος του δικαστηριου εξεφρασε την ευχη να μην εκτελεστει η θανατικη ποινη, επειδη «εις απαντα τα πεπολιτισμενα κρατη δεν εφαρμοζεται η εσχατη των ποινων». Ο Θεοδωρος Παγκαλος, ομως, ειχε διαφορετικη γνωμη και διεταξε την εκτελεση της θανατικης ποινης για παραδειγματισμο, παρα τις εκκλησεις του προεδρου του δικαστηριου, που τον επισκεφθηκε προσωπικα, αλλα και του Προεδρου της Δημοκρατιας, Παυλου Κουντουριωτη.

Η αφιξη Ζαριφοπουλου και Δρακατου στου Γουδη
H Εκτελεση

Την ολη διαδικασια της εκτελεσης της εσχατης των ποινων ανελαβε το Α’ Σωμα Στρατου, που τοτε εδρευε στην Αθηνα. Τοπος, ο συνηθης για τετοιες περιστασεις, στου Γουδη, διπλα στο νοσοκομειο «Σωτηρια». Χρονος, η 9η πρωινη της 26ης Νοεμβριου.

Η αφιξη Ζαριφοπουλου και Δρακατου στου ΓουδηΤην ημερα της εκτελεσης, οι φυλακες ξυπνησαν τους τρεις μελλοθανατους στις 5 το πρωι. Δυο ωρες αργοτερα ελαβαν το τελευταιο τους γευμα, το οποιο, συμφωνα με τον Τυπο της εποχης, περιλαμβανε κοκορετσι, μαριδες, σταφυλια και ρετσινα. Λιγο αργοτερα, ο τριτος της παρεας των μελλοθανατων, ο εμπορος Αριστειδης Αϊδινλης, πληροφορηθηκε το ευχαριστο γεγονος οτι δεν θα εκτελεστει, καθως ελαβε αναστολη.

Η πομπη με τους δυο, τελικα, μελλοθανατους εφθασε στον προγραμματισμενο χωρο της εκτελεσης λιγο πριν απο τις 9 το πρωι, ενω πληθος κοσμου ειχε λαβει θεσεις για να παρακολουθησει το μοναδικο θεαμα, καθως πρωτη φορα γινοταν εκτελεση δια απαγχονισμου στην Ελλαδα. Ο Τυπος υπολογισε το συγκεντρωμενο πληθος σε 20.000, πολλοι απο τους οποιους βρισκονταν εκει απο το βραδυ για να εξασφαλισουν μια καλη θεση με θεα το ικριωμα. Αναμεσα στο πληθος βρισκοταν και ο ποιητης Κωστας Καρυωτακης, που αργοτερα θα γραψει το ποιημα «Η πεδιας και νεκροταφειον».

Στο μεσο ενος γυμνου χωρου περικυκλωμενου απο δενδρα ειχε στηθει το ικριωμα σε σχημα Π. Απο τον οριζοντιο στυλο κρεμονταν τρια σχοινια που κατεληγαν σε βροχο. Γυρω απο το ικριωμα ηταν παρατεταγμενα στρατιωτικα τμηματα (ταγματα πεζικου και μια ιλη ιππικου) και το γενικο προσταγμα ειχε ο αντισυνταγματαρχης Βασιλειος Ντερτιλης. Στις 9:15 π.μ. οι δυο μελλοθανατοι παραδιδονται στον εθελοντη δημιο Κοτρωναρο, ο οποιος αφου πρωτα τους δενει τα χερια, στη συνεχεια τους καλυπτει το προσωπο με λευκες κουκουλες και τους σφιγγει τον βροχο στο λαιμο.

Η μεγαλη στιγμη εχει φθασει. Στις 9:21 π.μ, ο επικεφαλης αξιωματικος του εκτελεστικου αποσπασματος ανθυπασπιστης Κυριακου δινει το προσταγμα «Συρατε!». Τα αναβαθρα συρονται αποτομα και τα δυο σωματα αιωρουναι αψυχα στο κενο. Στη συνεχεια, τα στρατιωτικα τμηματα παρελαυνουν μπροστα απο το ικριωμα και η σεμνη τελετη λαμβανει τελος.

Για την ιστορια σημειωνουμε οτι ο Θεοδωρος Παγκαλος, που εμφανιζοταν ως αμειλικτος τιμωρος των καταχραστων του δημοσιου χρηματος, θα κατηγορηθει μετα την πτωση του για πληθος οικονομικων σκανδαλων.

https://www.sansimera.gr

Recommended For You